menu

Componisten geboren tussen 1580 en 1599 

Sigismondo d'India (~ 1582 – 1629)

Sigismondo d'India was een Italiaans componist van de late renaissance en vroege barok. Hij was een van de meest geliefde tijdgenoten van Monteverdi. Hij groeide op met en liet zich inspireren door het gevarieerde aanbod in Italië: de expressieve madrigale stijl van Marenzio, het grote polychorale werk van de Venetiaanse School, de conservatieve polyfone traditie van de Romeinse school, de pogingen om de muziek van de oude wereld te herstellen in monodie, de nieuw ontwikkelde opera en de chromatische stijl van Carlo Gesualdo. D'India's oeuvre bestaat uit muziek in de meeste vocale vormen van de tijd, waaronder monodieën, madrigalen en motetten. Zijn monodieën, het meest talrijke en significante deel van zijn werk, waren van vele soorten: aria’s, variaties over grondbassen, madrigalen in de monodische stijl en andere. Qua stijl heeft de muziek van d'India dezelfde kenmerken als Monteverdi's muziek uit dezelfde periode: expressieve chromatiek, dissonanties met ongebruikelijke oplossingen en een scherp gevoel van drama.

Wikipedia (Engels)

Muziekvoorbeelden

naar boven


Marco da Gagliano (1582 – 1642)

Marco da Gagliano was een Italiaans componist en dirigent. Hij studeerde bij Luca Bati aan de San Lorenzo in Florence. Hij werd priester en volgde Luca Bati na diens overlijden op als directeur in 1608. Drie jaar later werd hij kapelmeester aan het hof van De' Medici en aan de dom van Florence, de Santa Maria del Fiore. In 1607 richtte hij da Gagliano de Accademia degli Elevati op en schreef zijn eerste dramma per musica Dafne (later opera genoemd) voor het hof van de Gonzaga's in Mantua, waar het in 1608 werd uitgevoerd. Gagliano was een van de eerste belangrijke vertegenwoordigers van de stile rappresentativo (een monodische schrijfwijze, waarbij de tekst omwille van de verstaanbaarheid eerder wordt gereciteerd dan gezongen). Hij schreef verschillende opera's waarvan alleen Dafne in zijn geheel bewaard is gebleven. In Dafne vult hij de recitatieven van Peri en Caccini aan met aria's en polyfone koren, waardoor een gevarieerder geheel ontstaat. In het lied Valli profonde gebruikt hij een boeiende variatie van stemmingen om een van de fijnste monodieën van de vroege Barok te scheppen.

Wikipedia

Muziekvoorbeelden

naar boven


Girolamo Frescobaldi (1583 – 1643)

Girolamo Frescobaldi was een Italiaans componist en organist in de Renaissance en vroege barok. Hij werd in 1608 benoemd als organist van de Sint-Pieter in Rome, nadat hij in 1607-1608 de Zuidelijke Nederlanden had bezocht. Van 1628 tot 1633 was hij organist aan het hof van Ferdinand II van Toscane, waarna hij naar zijn oude post in Rome terugkeerde. Zijn bekendste werk is Fiori Musicali (1635), een verzameling van korte grotendeels liturgisch-geaarde orgelcomposities voor bij het opdragen van de Mis. Johann Sebastian Bach bezat een zelf-overgeschreven exemplaar van deze verzameling. Verder componeerde Frescobaldi ricercari, canzoni, toccata's, voor orgel en klavecimbel, vierstemmige instrumentale fantasieën, madrigalen, motetten en twee missen voor twee vierstemmige koren met basso continuo. De invloed van Frescobaldi op de ontwikkeling van de klaviermuziek is zeer groot geweest. Dit gebeurde door middel van de uitgaven ervan die onder zijn eigen toezicht tot stand kwamen, alsook door de trek van overwegend jonge musici naar hem toe die bij hem gestudeerd hebben. De belangrijkste van deze was de Oostenrijkse musicus en componist Johann Jakob Froberger.

Wikipedia

Muziekvoorbeelden

naar boven


Heinrich Schütz (1585 – 1672)

Heinrich Schütz was een Duits componist en organist. Op het gebied van met name kerkmuziek wordt hij over algemeen beschouwd als de belangrijkste luthers-protestantse componist voor Johann Sebastian Bach. Schütz' composities zijn beïnvloed door zijn leraar Gabrieli, met hun Venetiaanse meerkorigheid en concertato stijl, en door Monteverdi. Ook de invloed van de Nederlandse School uit de 16e eeuw is te horen. Representatieve werken zijn de drie boeken met Symphoniae sacrae, de Psalmen Davids, de Sieben Worte Jesu Christi am Kreuz en zijn drie passies. Schütz' vroege werk is progressief van aard, terwijl zijn latere werk, waaronder de passies, simpeler en soberder is. Praktische bezwaren hebben waarschijnlijk een rol gespeeld bij deze verandering: de Dertigjarige Oorlog had de infrastructuur op het gebied van muziek in Duitsland vrijwel vernietigd. Het was niet meer mogelijk om de grote werken in Venetiaanse stijl uit te voeren. Schütz heeft een belangrijke rol gespeeld in het overbrengen van muzikale ideeën vanuit Italië naar Duitsland. De Noord-Duitse orgelstijl is grotendeels op Schütz' werk gefundeerd, hoewel ook het werk van de Nederlander Jan Pieterszoon Sweelinck van belang was voor deze ontwikkeling. Een eeuw later zou deze stijl zijn hoogtepunt beleven met de werken van Johann Sebastian Bach.

Wikipedia

Muziekvoorbeelden

naar boven


Johann Hermann Schein (1586 – 1630)

Johann Hermann Schein was een Duits barokcomponist en dichter. Van 1608 tot 1612 studeerde hij rechten aan de universiteit van Leipzig. In 1612 was hij muziekleraar bij Gottfried von Wolffersdorf te Weißenfels, waar hij Heinrich Schütz leerde kennen. In 1615 werd hij Hofkapellmeister te Weimar. Daarna volgde hij Sethus Calvisius op als cantor van de Thomaskerk te Leipzig. Zijn Cantional uit 1629, een van zijn belangrijkste zangboeken, bevat 58 door hem gecomponeerde en gedeeltelijk ook gedichte treurliederen. Daaronder is er een voor de begrafenis van zijn vrouw en voor zeven van zijn kinderen. Hoofdwerken zijn het Cymbalum Sionum (verzameling Motetten, 1615), concerten Opella nova (1618 en 1627), motetten Israelisbrünnlein (1623) en wereldlijke Waldliederlein en Venuskräntzlein.

Wikipedia

Muziekvoorbeelden

naar boven


Francesca Caccini (1587 – ~ 1641)

Francesca Caccini was een Italiaans componiste, zangeres en dichteres. Ze speelde onder meer luit en was muzieklerares. Als dochter van Giulio Caccini wordt ze tot de vroege barok gerekend. Zij was waarschijnlijk de meest invloedrijke vrouwelijke componist sinds Hildegard van Bingen en zou dat tot in de negentiende eeuw blijven. Ze werd geprezen door Monteverdi omwille van haar vocale en instrumentale capaciteiten. Caccini toonde daarnaast ook een stevig compositorisch talent. Ze schreef in totaal vijf opera's, waarvan één, La liberazione di Ruggiero dal'isola d'Alcina (1625), zo goed als volledig is bewaard gebleven.

Wikipedia

Muziekvoorbeelden

naar boven


Samuel Scheidt (1587 – 1654)

Samuel Scheidt was een Duits componist en organist. Van hem zijn enkele vocale werken bewaard en de variaties voor orgel, die hij tijdens zijn studie bij Sweelinck samen met zijn leermeester componeerde. Tijdens zijn leven verschenen zijn meeste werken in druk. Bewaard zijn 700 composities, waarvan de helft vocaal. Wereldlijk zijn te noemen dertig orgelstukken, tachtig orkestwerken en zeventig symfonieën. Van de vocale muziek is twee derde deel gebaseerd op kerkliederen, de rest op Bijbelse of liturgische teksten – waaronder vier Missen en tien Magnificats. In 1650 verscheen Tabulatur - Buch hundert Christlicher Lieder und Psalmen. Het zijn honderd toonzettingen van bekende koralen voor orgel zonder pedaal met de melodie in de bovenstem, waarbij de middenstemmen een sterkere beweging en meer zelfstandige stemvoering hebben dan bij de gebruikelijke koorzettingen. Ze zijn eenvoudig maar zeer aantrekkelijk om te spelen en kunnen zowel als zelfstandig kort orgelstuk of als inleiding tot een ingewikkelder bewerking van een andere componist worden gebruikt.

Wikipedia

Muziekvoorbeelden

naar boven


Nicholas Lanier (1588 – 1666)

Nicholas Lanier was een Engels componist en musicus in dienst van koning Charles I en Charles II. Tijdens een bezoek in 1625 aan Italië hoorde hij de nieuwe Italiaanse muziek geschreven door Claudio Monteverdi. Hierdoor was hij een van de eerste Engelse componisten die monodie en recitatief in Engeland introduceerde.

Wikipedia (Engels)

Muziekvoorbeelden

naar boven


Alessandro Grandi (1590 – 1630)

Alessandro Grandi was een Noord-Italiaans componist van het vroege baroktijdperk. Hij was een van de meest inventieve, invloedrijke en populaire componisten van zijn tijd, op Monteverdi na. Het merendeel van zijn muziek is vocaal met instrumentale begeleiding. Stijlvol is zijn vroege muziek die vergelijkbaar is met die van Giovanni Gabrieli, met afwisselende korte passages van sterk contrastrijke ritmes en textuur. De meeste van zijn vroege composities zijn motetten in de concertato stijl. Grandi experimenteerde met toepassing van emotie in sommige van zijn muziekstukken door middel van chromatiek, ornament en affectatie. Zijn werken waren bijna even invloedrijk als die van Monteverdi. De muziek van Grandi verbindt de concertato stijl waarmee het baroktijdperk begon en de vorm van de cantata die culmineerde in het werk van J.S. Bach. Zijn werken werden gepubliceerd in heel Italië, Duitsland en de Lage Landen.

Wikipedia (Engels)

Muziekvoorbeelden

naar boven


Stefano Landi (~ 1590 – 1639)

Stefano Landi was een Italiaans componist. Landi was één van de belangrijkste musici van de eerste helft van de 17de eeuw. Hij schreef onder andere opera's, La morte d'Orfeo, Il San Alessio, missen, de zesstemmige Missa in benedictione nuptiarum (1628), psalmen, madrigalen en aria's. Hij wordt beschouwd als één van de grondleggers van de cantate en van de Romeinse operaschool. Ook de prelude van Landi's Sant' Alessio is opmerkelijk, omdat hij bestaat uit een langzame introductie in akkoorden, die gevolgd wordt door een meer energiek canzonadeel. De prelude of sinfonia voor de tweede akte is wederom een orkestrale canzona, maar zonder de langzame introductie. De tweedelige vorm van de eerste prelude (langzaam in akkoorden; snel en contrapuntisch, soms met een afsluitende herinnering aan het langzame deel) werd later het gangbare patroon voor de zeventiende-eeuwse opera-ouverture. In Frankrijk kreeg deze vorm bepaalde speciale karakteristieken, misschien door het voorbeeld van ouvertures bij de vroege balletten. Dit genre raakte bekend als de Franse ouverture, en werd als zodanig een van de belangrijkste instrumentale vormen in de midden en late barok.

Wikipedia

Muziekvoorbeelden

naar boven


Domenico Mazzocchi (1592 – 1665)

Domenico Mazzocchi was Italiaans componist. Mazzocchi was priester en doctor in de rechten en volgde een muzikale opleiding bij Giovanni Bernardino Nanino. Twintig jaar lang stond Mazzocchi, die één van de belangrijkste Romeinse componisten van zijn tijd was, in dienst van de adellijke families Aldobrandini, Farnese en Borghese. Mazzocchi maakte gebruik van toen nog nauwelijks bekende muzikale voordrachtsaanwijzingen m.b.t. tempo en dynamiek. Zijn oeuvre omvat opera's, oratoria, sonnetten, liederen en madrigalen: Dialoghi e sonetti (1638), Musiche sacre (1640).

Wikipedia (Engels)

Muziekvoorbeelden

naar boven


John Jenkins (1592 – 1678)

John Jenkins was een Engels componist. Hij ontwikkelde in de jaren 1630 de fantasia voor viola da Gamba consort, beïnvloed door een eerdere generatie Engelse componisten, waaronder Alfonso Ferrabosco de jongere, Thomas Lupo, John Coprario en Orlando Gibbons. Jenkins componeerde talloze 4-, 5- en 6- delige fantasia’s voor viola da Gamba. Hij was minder experimenteel dan zijn vriend William Lawes. Ontegenzeggelijk was de muziek van Jenkins conservatiever dan die van veel van zijn tijdgenoten. Deze wordt gekenmerkt door een sensueel lyricisme, hooggeschoold vakmanschap, en een origineel gebruik van tonaliteit en contrapunt.

Wikipedia (Engels)

Muziekvoorbeelden

naar boven


Tarquinio Merula (~ 1594 – 1665)

Tarquinio Merula was een Italiaans componist, organist en violist van het vroege baroktijdperk. Hoewel hij vooral actief was in Cremona was Merula stilistisch gezien lid van de Venetiaanse school. Hij was een van de meest vooruitstrevende Italiaanse componisten van de vroege 17e eeuw, in het bijzonder bij de toepassing van nieuw ontwikkelde technieken met betrekking tot gewijde muziek. Merula was een sleutelfiguur in de vroege ontwikkeling van verschillende vormen van muziek die later veel toegepast zouden worden in de barokmuziek, zoals de cantate en de aria. In de gewijde muziek stond Merula met zijn composities onder invloed van Monteverdi, hij gebruikte vaak technieken van zijn grote voorbeeld, maar hij deed ook een aantal nieuwe dingen, zoals het schrijven van motetten voor solostem begeleid door strijkers. Een deel van zijn muziek doet denken aan de concertato stijl van Giovanni Gabrieli. Zijn wereldlijke muziek bevat solo madrigalen met instrumentale begeleiding, en lijkt sterk op de stijl van Monteverdi. Hij schreef ook nog een opera.

Wikipedia

Muziekvoorbeelden

naar boven


Biagio Marini (1594 – 1663)

Biagio Marini was een Italiaans virtuoos violist en componist in de eerste helft van de zeventiende eeuw. Hoewel hij zowel instrumentale als vocale muziek schreef, is hij beter bekend om zijn innovatieve instrumentale composities. Hij heeft bijgedragen tot de vroege ontwikkeling van het strijkidioom door het prestatiebereik van de solo op de viool uit te breiden en nieuwe technieken toe te passen en zijn muziek te noteren. Hij droeg bij aan de meeste hedendaagse genres en onderzocht ongewone compositieprocedures, zoals het opbouwen van een volledige sonate zonder cadens (zoals in zijn Sonata senza cadenza). Het werk dat is overgeleverd toont zijn inventiviteit, lyrische vaardigheid, harmonische vrijmoedigheid en de groeiende neiging tot gewone tonaliteit. Naast zijn vioolwerken schreef hij muziek voor blaasinstrumenten.

Wikipedia

Muziekvoorbeelden

naar boven


Heinrich Scheidemann (~1595 – 1663)

Heinrich Scheidemann was een Duits componist en organist. Hij was de bekendste componist voor het orgel in Noord-Duitsland in het begin van de 17e eeuw, en was een belangrijke voorloper van Dieterich Buxtehude en J.S. Bach. Scheidemann studeerde van 1611 tot 1614 bij Sweelinck in Amsterdam. Scheidemann's blijvende bijdrage aan de orgelliteratuur zijn zijn lutherse koraalzettingen. Daarnaast schreef hij ook belangrijke arrangementen van het Magnificat. Onder zijn studenten waren Johann Adam Reincken en mogelijk Dieterich Buxtehude.

Wikipedia (Engels)

Muziekvoorbeelden

naar boven


John Wilson (1595 – 1674)

John Wilson, was een Engels componist, luitspeler en leraar. Wilson maakte deel uit van een kring van artiesten en musici rond het hof van koning Charles I, waaronder Ben Jonson, Inigo Jones, Anthony van Dyck, Henry Lawes en John Coprario. Nadat de koning in 1649 ter dood was gebracht liet hij duidelijk zijn sympathie voor de koning zien in zijn Psalterium Carolinum.

Wikipedia (Engels)

Muziekvoorbeelden

naar boven


Henry Lawes (1595 – 1662)

Henry Lawes was een Engels componist en musicus. Lawes publiceerde in 1653 een collectie van zijn vocale stukken, Ayres and Dialogues for One, Two and Three Voyces, gevolgd door twee andere boeken onder dezelfde titel in 1655 en 1658. Ook componeerde hij een volkslied voor de kroning van koning Charles II.

Wikipedia (Engels)

Muziekvoorbeelden

naar boven


Luigi Rossi (~ 1597 – 1653)

Luigi Rossi was een Italiaans barokcomponist. Luigi Rossi componeerde slechts twee opera’s: Il palazzo incantato, die opgevoerd werd in Rome in 1642 en Orfeo, geschreven nadat hij voor dat doel in 1646 naar Parijs werd uitgenodigd door kardinaal Mazarin, en in 1647 in première gegaan. In 1648 keerde Rossi naar Frankrijk terug met de bedoeling daar nog een opera te schrijven, maar dat bleek niet mogelijk omdat Lodewijk XIV met zijn hofhouding Parijs had verlaten. Daarom keerde Rossi in 1650 naar Rome terug en ondernam nooit meer een poging om muziek voor het theater te schrijven. Een verzameling cantates, gepubliceerd in 1646, vermeldt hem als hofcomponist van kardinaal Antonio Barberini (de Jongere), en Giacomo Antonio Perti noemt hem in één adem met Carissimi en Cesti als "de drie grootste lichten van ons beroep." Luigi Rossi is vooral merkwaardig omwille van zijn kamercantates, die behoren tot de fijnste die de 17e eeuw heeft voortgebracht. Een aanzienlijk deel daarvan bevindt zich in manuscriptvorm in de British Library en in de Christ Church Library te Oxford. La Gelosia, uitgegeven door F.A. Gevaert in Les Gloires d'Italie, is een belangrijk voorbeeld. Rossi liet in totaal zo’n 300 cantates na.

Wikipedia

Muziekvoorbeelden

naar boven


Johann Crüger (1598 – 1662)

Johann Crüger was een Duits componist en organist. Crüger werd organist, later cantor, aan de Nicolaikerk in Berlijn. Hij schreef melodieën op teksten van Paul Gerhardt en anderen en behoort daarmee tot de belangrijkste componisten van de lutherse liturgie uit de 17e eeuw. Zijn werk Neues vollkömmliches Gesangbuch Augspurgischer Confession beleefde meer dan 40 drukken.

Wikipedia

Muziekvoorbeelden

naar boven