menu

Eigentijdse klassieke muziek 

vanaf 1975  

Inleiding

Eigentijdse klassieke muziek is klassieke muziek die gecomponeerd is na 1975. Deze periode wordt ook wel postmodern genoemd en heeft vaak overlap met andere eigentijdse kunstmuziek (ook wel hedendaagse muziek genoemd, alle muziek die gemaakt is vanaf 1900). Na het modernisme ontwikkelde de moderne klassieke muziek zich onder invloed van diverse muziekstijlen en werkmethoden. Voorbeelden zijn: Cross-overs, Elektroakoestische muziek, Elektronische muziek, Experimentele muziek, Improvisatie, Jazz, Microtonale muziek, Minimalisme, Rock en Wereldmuziek. Tevens zijn de computer en opname-apparatuur belangrijke nieuwe media die voor nieuwe stijlvormen zorgen.

Enkele vertegenwoordigers zijn: Luciano Berio, Pierre Boulez, John Cage, Philip Glass, Henryk Górecki, Sofia Goebaidoelina, György Kurtág, György Ligeti, Olivier Messiaen, Arvo Pärt, Krzysztof Penderecki, Steve Reich, Alfred Schnittke, Karlheinz Stockhausen, John Williams en Frank Zappa.

Enkele Nederlandse componisten: Michel van der Aa, Louis Andriessen, Henk Badings, Simeon ten Holt, Hans Kox, Ton de Leeuw, Daan Manneke, Misha Mengelberg, Theo Loevendie, Peter Schat en Jacob ter Veldhuis. [bron: Wikipedia]

Artikel in de Euritmie-Muziek-Theaterkrant

Overzicht componisten (met muziekvoorbeelden)

Als elders op deze pagina achter een muziekvoorbeeld het icoon geplaatst is, betekent dat dat er doorgeklikt kan worden naar achtergrondinfo.

naar boven