menu

Componisten geboren tussen 1520 en 1539 

Philippe de Monte (1521 – 1603)

Philippe de Monte was een Vlaamse componist (geboren in Mechelen) van de late renaissance die actief was in heel Europa. Hij was lid van de 3e generatie madrigalisten en schreef meer madrigalen dan welke andere componist dan ook van die tijd. Bronnen noemen hem als ‘de beste componist in het hele land.’ Anderen vergelijken zijn muziek met die van andere invloedrijke componisten, zoals di Lasso. Monte was een enorm productieve componist, schreef zowel kerkelijke als wereldlijke muziek, vooral in de Duitse taal. Hij schreef ongeveer 40 missen en ongeveer 260 andere sacrale werken, waaronder motetten. Hij publiceerde meer dan 1.100 wereldlijke madrigalen. Stijlvol veranderen Monte's madrigalen van een vroege, zeer progressieve stijl met frequent gebruik van chromatiek om de tekst uit te drukken tot een late stijl die meer vereenvoudigd is, met korte motieven en frequente homofonische texturen. Philippe de Monte was bekend in heel Europa. Edities van zijn muziek werden gedrukt, herdrukt en wijd verspreid.

Wikipedia (Engels)

Muziekvoorbeelden

naar boven



Giovanni Pierluigi da Palestrina (~ 1525 – 1594)

Giovanni Pierluigi da Palestrina was een Italiaans componist. Hij heeft een grote invloed gehad op de ontwikkeling van de katholieke kerkmuziek. Zijn muziek is altijd beschouwd als een hoogtepunt in de Renaissancemuziek. Aanvankelijk was hij organist en kapelmeester in de kathedraal van Palestrina. Later door Paus Julius III benoemd tot zanger van de Sixtijnse Kapel. Door Paus Paulus IV werd hij ontslagen omdat hij geen priester was. Vervolgens aangesteld als kapelmeester van de Sint-Jan van Lateranen in Rome. Weer later was hij kapelmeester van de Santa Maria Maggiore, en daarna muziekleraar aan het Seminario Romano. Vervolgens stond Palestrina in dienst van kardinaal Ippolito II d'Este, tot slot was hij kapelmeester aan de Sint-Pieter. Reeds bij zijn leven bezat Palestrina Europese faam. Palestrina heeft een enorme hoeveelheid geestelijke en wereldlijke composities nagelaten, waaronder honderden missen, motetten en madrigalen. Zijn composities worden gekenmerkt door een heldere melodische structuur en gebalanceerde harmonie in de zangpartijen. De muzikale hervorming binnen de Katholieke Kerk waartoe het Concilie van Trente (1545-1563) besloot, orïënteerde zich sterk op de stijl van Palestrina. Zijn stijl kreeg navolging van onder anderen Gregorio Allegri en Tomás Luis de Victoria en werd het schoolvoorbeeld van de zogeheten prima prattica.

Wikipedia

Muziekvoorbeelden

naar boven



Orlando die Lasso (1532 – 1594)

Orlando di Lasso, geboren in Bergen (Henegouwen), was een van de productiefste componisten aller tijden. Di Lasso werd door tijdgenoten boven andere componisten gesteld, zoals blijkt uit bijnamen als Vorst der muziek en Belgische Orpheus. Hij is de grootmeester van het motet. Orlando di Lasso schreef onder meer 53 vier- tot achtstemmige missen, 1250 twee- tot twaalfstemmige motetten, requiems, madrigalen, chansons en koorliederen. In het voorwoord van zijn bundel Duitse liederen somt Lassus zijn oeuvre van wereldlijke liederen op: Franse chansons, Italiaanse madrigalen, Duitse en Nederlandse liederen. Die laatste zijn echter verloren gegaan. Orlando di Lasso was het grootste deel van zijn muzikale loopbaan actief in München aan het hof van de Beierse hertogen. Bij hem vindt men alle facetten van het polyfone componeren van de Renaissance Nederlandse School en van de Venetianen terug. Zijn werken verklanken vooral bewogenheid en gevoeligheid. Veel daarvan werden gedrukt en zijn in diverse uitgaven bewaard gebleven. Enkele van zijn bekendste composities zijn de Psalmi Davidis Poenitentiales (7 psalmen), de Lamentationes Hieremiae Prophetae, madrigalen op teksten uit de Canzoniere van Francesco Petrarca, en zijn zwanenzang, de Lagrime di San Pietro.

Wikipedia

Muziekvoorbeelden

naar boven



Andrea Gabrieli (~ 1533 – 1585)

Andrea di Cannaregio Gabrieli wordt gerekend tot de belangrijkste Venetiaanse componisten van zijn tijd. Vermoedelijk leerling van Adriaan Willaert, de kapelmeester van de Basiliek van San Marco. Zeker is dat hij tussen 1562 en 1565 in Duitsland was en in München samenwerkte met Orlandus Lassus. In 1566 verwerft hij de post van organist aan de San Marco in Venetië. Andrea Gabrieli, hoewel geen kapelmeester, schreef ook veel liturgische en ceremoniële muziek voor de San Marco. Van zijn hand zijn meer dan honderd motetten en madrigalen bekend en een kleiner aantal instrumentale werken. Tot zijn meest bekende leerlingen behoren zijn neef Giovanni Gabrieli, zelf een belangrijk componist en uitgever van een groot deel van Andrea's werk en van Hans Leo Hassler.

Wikipedia

Muziekvoorbeelden

naar boven



Claudio Merulo (1533 – 1604)

Claudio Merulo (oorspronkelijk Merlotti) was een Italiaanse componist, uitgever en organist van de late renaissanceperiode. Zijn vaardigheid als organist moet indrukwekkend zijn geweest. Merulo is beroemd om zijn muziek voor orgel. Zijn Toccata’s zijn in het bijzonder innovatief. Zijn ideeën zijn terug te vinden in de muziek van Sweelinck, Frescobaldi en anderen, uitmondend in de muziek van Bach. Hoewel de bekendheid van zijn instrumentale muziek veel van zijn koormuziek overschaduwde, was Merulo ook een madrigalist. Sinds hij lid was van wat vandaag bekend staat als de Venetiaanse School, schreef hij ook motetten voor dubbelkoor in de stijl van Andrea en Giovanni Gabrieli.

Wikipedia (Engels)

Muziekvoorbeelden

naar boven



Jacques (Giaches) de Wert (1535 – 1596)

Jacques de Wert was een Franco-Vlaamse componist die actief was in Italië. Hij was een van de leidende personen in de ontwikkeling van de madrigaal van de late Renaissance. Hij werd leerling van Cipriano de Rore. De Wert schreef meer dan 230 madrigalen en andere seculiere werken; ook schreef hij meer dan 150 sacrale stukken (motetten, hymnen, et cetera) die zijn meesterlijke beheersing van het contrapunt demonstreren. Qua stijl behoorden zijn madrigalen tot de meest ontwikkelde van zijn tijd: in de jaren 1580 was hij een van de leiders in de ontwikkeling van een nieuwe, expressieve, emotioneel intense stijl, tezamen met Luzzasco Luzzaschi en Luca Marenzio, een stijl die culmineerde in het werk van Claudio Monteverdi en Carlo Gesualdo. Hij neigt naar het gebruik van een homofone toonzetting in zijn madrigalen, hoewel nooit exclusief; als animerende afwisseling verschijnen ook polyfone passages. In zijn laatste werken, in de jaren 1590, begon hij te experimenteren met de nieuwe concertato-stijl, met gegroepeerde stemmen in dialoog. De Wert staat tussen Cipriano de Rore en Claudio Monteverdi, die onder hem werkte in Mantua en op wie hij een grote invloed had.

Wikipedia

Muziekvoorbeelden

naar boven